Dagboek

Gisteren heb ik op Facebook een stelling gedeponeerd die er ongeveer op neerkomt dat ik het auteursrecht op zou willen heffen, maar mijn ideeën juist 'geheim' wilde houden of in mijn teksten verstoppen. Als er een alternatief zou bestaan voor het auteursrecht, zou ik daar voorstander van zijn. Zoals je als politicus een inkomen kunt verwerven, zou je als dichter ook inkomsten los van arbeid moeten kunnen hebben. Een kind dat zegt dichter te willen worden, zoals ik op mijn veertiende jaar, zou na de middelbare school (of zelfs zonder dat) een bepaalde academische opleiding kunnen volgen. Met dit verschil met andere opleidingen dat hij vanaf het moment dat hij zijn besluit neemt, na het gymnasium wat mij betreft, aan zelfeducatie mag doen, zijn eigen bibliotheek bewuster mag samenstellen dan zoals nu gebeurt. Of dat hij als een soort gezel de mogelijkheid heeft met gearriveerde schrijvers over het ambacht te spreken. Dit is niet meer dan een verkenning van een mogelijkheid tot een grotere dichterlijke bewegingsvrijheid. De dichter was tot nu toe verplicht baantjes  aan te nemen die hem van zelfstudie afhouden of moest het geluk hebben een behoorlijke erfenis deelachtig te worden.
Hij zou dan als een nomade vrijelijk over de wereld kunnen zwerven om zijn impressies op te doen.
Het auteursrecht is te sterk gekoppeld aan het aantal exemplaren dat hij van een bundel verkoopt. Hij zou zich in mijn suggestie zelfs van publiceren kunnen onthouden.